Plastik sanatlar tarihi, malzemenin yalnızca biçim kazandırılan pasif bir araç olmaktan çıkıp anlam üretiminin etkin bir öznesine dönüştüğü dinamik bir süreçtir. Günümüz sanat pratiklerinde ise malzeme; bedensel deneyimlerden geleneksel tekniklerin evrimine, mekânın genişleyen sınırlarından ekolojik ve politik sorumluluklara kadar çok boyutlu bir tartışma alanının merkezinde yer almaktadır.
Plastik Sanatlarda Dönüşen Malzeme ve Genişleyen Sınırlar, maddenin ontolojik direncini, zanaat bilgisinin çağdaş dönüşümünü, teknoloji ekseninde yeniden yapılanmasını, mimari ve sergileme pratikleriyle kurulan mekânsal diyaloğu ve Antroposen çağının getirdiği etik-kültürel yükleri disiplinler arası bir bakışla ele alıyor. Kuram ile uygulamayı, atölye deneyimi ile eleştirel düşünceyi bir araya getiren bu eser; plastik sanatların dönüşen doğasını, malzemenin hafızasını ve sınırları aşan yaratıcı ifade olanaklarını anlamak isteyen araştırmacılar, sanatçılar ve sanatseverler için kapsamlı bir başvuru kaynağı niteliği taşıyor.
