Bu kitapta, millî eğitim kavram ve düşüncesi ele alınmıştır. Kavramsal olarak irdelenen bu düşünce, belli başlı bazı Türk eğitim düşünürlerinin yaklaşımları ile yeni düşüncelere yelken açması için farklı boyutlarıyla tartışmaya açılmıştır.
Millî eğitim düşüncesi, Türkiye’de ilk defa II. Meşrutiyet yıllarında konuşulmaya, tartışılmaya başlanmıştır. Cumhuriyet döneminde ise, eğitim politika ve uygulamalarının temel ilkesi olarak görülmüştür. Ancak bu ilkenin anlaşılırlığı noktasında farklı görüş, düşünce ve yaklaşımlar söz konusu olabilmektedir.
Bu kitap, Türkiye’de millî eğitim düşüncesinin nasıl anlaşıldığı, ne tür politik uygulamalara sebebiyet verdiği, ne olması veya olmaması gerektiği konusunda bir farkındalık kazandırması için yazılmıştır. İki bölümden oluşan kitabın birinci bölümünde kavramsal olarak millî eğitim düşüncesi farklı boyutlarıyla tanımlanmaya çalışılmıştır. İkinci bölümde ise, “ millî eğitim nedir?” veya “nasıl olmalıdır?” sorularına kavramsal ve düşünce boyutlarında bazı düşünürlerin görüş, düşünce ve yaklaşımlarına yer verilmiştir. Bu düşünürlerden bazıları doğrudan eğitimci olmakla birlikte, bazıları sosyal bilimlerde otorite olan ve millî eğitim üzerine doyurucu çalışma ve eserleri bulunan kimselerdir. Bazıları da Türk eğitim sistemine yön veren otoritelerdir. Bunlar, Ziya Gökalp, Mustafa Kemal Atatürk, Ali Haydar Taner, Halil Fikret Kanad, Hilmi Ziya Ülken, Nurettin Topçu’dur. Kuşkusuz bu isimlerin sayısı artırılabilir. Ancak farklı cenahlardan farklı tarihsel süreç içerisinde millî eğitim kavram ve düşüncesinin anlaşılırlığı için bu düşünürler yeterli görülmüştür.
Kitap, nitel bir araştırma eseridir; millî eğitim politika ve uygulamaları için merak edilen bazı sorulara kaynaklık edeceği için önemlidir. Kitabın içeriği, bulgu ve sonuçları, demokratik zeminde toplumsal uzlaşıya dayalı sürekli ve istikrarlı bir eğitim sistemi, politika ve uygulamaları için alana katkı sağlayıcı niteliktedir.
