1923 yılında Lozan Barış Antlaşması ile uluslararası sistemde yerini alan Türkiye Cumhuriyeti, kısa sürede çevresindeki bölgesel gelişmeler ve küresel güç dengeleri içerisinde kendine özgü bir dış politika çizgisi oluşturmuştur. Güvenlik kaygıları, egemenlik hassasiyetleri ve istikrar arayışları ekseninde şekillenen bu çizgi, zamanla değişen uluslararası koşullar altında farklı yönelimler kazanmış; II. Dünya Savaşı'nın oluşturduğu belirsizlik ortamından Soğuk Savaş'ın keskin bloklaşmasına uzanan süreçte yeni boyutlar edinmiştir. Erken Cumhuriyet'ten Soğuk Savaş'a Türk Dış Politikası (1923–1960) başlıklı bu çalışma, Türkiye'nin dış politika pratiğini diplomatik, siyasal, ekonomik ve toplumsal boyutlarıyla birlikte ele alan kapsamlı bir değerlendirme sunmaktadır. Musul Sorunundan Balkan Antantına, Sovyetler Birliği ile ilişkilerden Struma Alayı'na, II. Dünya Savaşı yıllarındaki denge arayışından Kıbrıs meselesine ve Orta Doğu politikalarına uzanan geniş bir yelpazede, dönemin temel dinamikleri ayrıntılı biçimde incelenmektedir. Alanında uzman araştırmacıların katkılarıyla hazırlanan bu eser, Cumhuriyet'in kuruluşundan Demokrat Parti dönemine uzanan süreçte Türk dış politikasının dönüşümünü kronolojik bir bütünlük içinde ortaya koymaktadır. Süreklilik ve değişim unsurlarını birlikte değerlendiren bu çalışma hem akademik literatüre katkı sunmakta hem de Türkiye'nin uluslararası konumlanışını anlamak isteyen okuyucular için önemli bir başvuru kaynağı niteliği taşımaktadır.
