İki kişinin bir araya gelmesiyle yönetsel tutum ve davranışların başladığını, toplumu oluşturan sosyal gruplarda, ailede, kamu kurum ve kuruluşlarında, özel kurumlarda kısacası devletin bütün yetkili organlarında resmi veya formel örgütün; amaç, yapı, süreç ve iklim boyutlarının uygulama alanı bulduğunu, dolayısıyla da yönetsel ve liderlik davranışlarının örgütsel değişim ve gelişimde önemli bir yere sahip olduğunu söylemek mümkündür.
Yöneticilik; karar verme, planlama, örgütleme, eşgüdüm, iletişim, kaynakların kullanımı, denetim ve günlük işleyişin sürdürülmesi gibi işlevleri içermektedir. Liderlik ise yön oluşturma, anlamlandırma, insanları ortak amaçlar çevresinde bir araya getirme ve gönüllü katkıyı güçlendirme yönüyle öne çıkmaktadır. Yönetsel yeterlilikler teknik, beşerî ve kavramsal yeterlikler olarak ifade edilirken, liderliğin temel bileşenleri ise, lider, izleyenler, ortak amaç, bağlam ile ilişki ve etkileşim olarak ifade edilmektedir. Okul yöneticisinin lederlik davranışları göstermesi de okulun gelişimine katkı sunabilmektedir. Okul geliştirme, okulun temel hedeflerinden olan akademik başarıyı ve öğrenci öğrenmesini destekleyen koşullarını bilinçli, planlı ve kanıta dayalı biçimde dönüştürme çabası olarak tanımlanmaktadır. Yeniliklerin, okul geliştirme olarak anılabilmesi için öğretmen uygulamalarını, öğrencilerin öğrenme fırsatlarını ve okulun ortak çalışma biçimlerini dönüştürmesi gerekmektedir.
