Kültürün İzinde II

Kalabalıkta yığın hâline dönüşen insanlar, düşünceyle
değil komutla hareket ederler. Bu nedenle onların
iradeleri olmaz. Kalabalıklar koroya benzer. Koroya
katılan kişinin sesinin güzel olmasının bir anlamı olmaz.
Orada kişiden beklenen, koroya ayak uydurması,
koronun ritmini bozacak hareketlerden kaçınmasıdır.
Koroda var olmak, aynı zamanda yok olmaktır.
İnsanlar orada kendi benliklerini yok ederek koronun
benliğini oluştururlar. Oradaki ses, parçanın değil,
bütünün sesidir. Parça bütünü oluşturur, bütün parçayı
kontrol eder. Orada insana sen birey olarak bir hiçsin,
bu toplumun parçası olduğun müddetçe burada
varsın ikazı yapılır. Kişinin sesinin güzel olmasının
kendisine fazla bir getirisi yoktur. Kişi koroyu
güzelleştirdiği müddetçe güzeldir. Yani kişiyi
değerleştiren kişinin sesi değil, sesinin, seslerle
uyumudur.